Το μαρτύριο της Σταυρώσεως του Κυρίου έλαβε χώρα στον Γολγοθά στην Ιερουσαλήμ. Στο κέντρο της σύνθεσης εικονογραφείται ο σταυρωμένος Ιησούς πάνω σε δικό σε σχήμα σταυρού. Ο Σταυρός του Χριστού καταλήγει μέσα στη γη ανάμεσα σε βράχια που σχηματίζουν σκοτεινή σπηλιά συμβολίζοντας τον Άδη. Τα χέρια του Χριστού είναι ανοιχτά σε οριζόντια θέση όπου διακρίνονται τα καρφιά που έχουν διαπεράσει τις παλάμες. Μια μικρή οριζόντια δοκός χρησιμεύει ως υποπόδιο  κρατώντας σταθερά τα καρφωμένα στο Σταυρό πόδια του Χριστού. Από τα χέρια και τα πόδια Του ρέει αίμα. Μια οριζόντια επιγραφή επάνω από το κεφάλι του γράφει «Ο Βασιλεύ της Δόξης ».

Το σώμα του Ιησού γέρνει ελαφριά προς τη μεριά της μητέρας Του, Θεοτόκο, όπου συντετριμμένη βλέπει τον αγαπημένο υιό της επάνω στο σταυρό του μαρτυρίου. Τη Θεοτόκο συνοδεύουν τρεις γυναίκες, εκ των οποίων η μία είναι η Μαρία η Μαγδαληνή η οποία αγιογραφείται με κόκκινο ένδυμα και πλούσια κόμη. Η Θεοτόκος με το αριστερό της χέρι ακουμπά το πρόσωπο της, ενώ υψώνει το δεξί της χέρι προς το σταυρό.

Δεξιά της σύνθεσης αγιογραφείται ο Ιωάννης ο Θεολόγος νεαρός σε ηλικία με εμφανή ζωγραφισμένο στο πρόσωπο του τον πόνο στο πρόσωπο του. Δίπλα και πίσω του ο ρωμαίος εκατόνταρχος ο Λόγγινος εκείνος που με τη λόγχη του τρύπησε τα πλευρά του Χριστού από όπου έτρεξε αίμα και νερό. Αγιογραφείται με φωτοστέφανο και υψωμένο προς το σταυρό το δεξί του χέρι διότι αναγνώριζε το μυστήριο του πάθους και παραδέχτηκε οτι ο σταυρωμένος Ιησούς είναι ο αληθινός Θεός φωνάζοντας το.

Το αίμα του Χριστού στάζει στο κρανίο που βρίσκεται στη σκοτεινή σπηλιά στη βάση της σύνθεσης. Με το αίμα του Ιησού ξεπλένονται οι αμαρτίες του Αδάμ αλλά και όλων των ανθρώπων.

Τέλος, στο πίσω μέρος της σύνθεσης βλέπουμε τα τείχη της Ιερουσαλήμ αγιογραφημένα σε χαμηλή κλίμακα ώστε να μη χαθεί το κυρίως θέμα.

Ευσεβία Χατζηνικολάου, Αγιογράφος